K2 – jedna z dwóch gór niezdobytych zimą

Są takie dwa szczyty na świecie, których mimo wielu możliwości jakie dają nowoczesne technologie wspinaczkowe, trekingowe – jednak nie udało się zdobyć zimą. Jednym z nich jest szczyt K2 – drugi co do wielkości na świecie oraz Nanga Parbat. Oczywiście czynnikiem decydującym o ludzkich niepowodzeniach jest wszechpotężna natura, która w najmniej spodziewanym momencie potrafi rozpętać piekło na Ziemi, z którym człowiek nie ma żadnych szans.
Pisanie o K2 warto zacząć od podania faktów. Najważniejszym jest wysokość. K2 mierzy sobie 8611 metrów nad poziomem morza, co oznacza, że jest niższa od Mount Everestu o całe 237 metrów. Pierwszego wejścia na K2 dokonano latem 1954 roku, dokładnie 31 lipca. Pierwsze wejście na szczyt przypadło w udziale Achillemu Compagnioniemu oraz Lino Lacedellemu. Była to dwójka włoskich wspinaczy.
Polacy także zapisali się na kartach historii K2w bardzo pozytywny sposób. Pierwszą kobietą – Polską, ogólnie trzecią na świecie, która dokonała wejścia na ten szczyt była himalaistka – Wanda Rutkiewicz. Odbyło się to w 1986 roku. W tym samym roku, miesiąc później , na szczycie stanęli kolejni Polacy: Jerzy Kukuczka, Tadeusz Piotrowski, Przemysław Piasecki, Wojciech Wróż. Dziesięć lat później szczyt zdobył Krzysztof Wielicki, który postanowił wrócić tam na przełomie 2002 i 2003 roku. Stanął wtedy na czele wielkiej polskiej wyprawy pod nazwą Netia K2. Udało się wtedy założyć bazę główną, która znajdowała się na lodowcu Qgoir. Udało się wtedy przygotować kilka kilometrów szlaków, rozpinając na nich liny poręczowe, które miały ułatwić zimowy atak szczytowy. Od 29 grudnia 2002 roku udało się rozbić na K2ogólnie cztery obozy, z czego najwyższy na wysokości 7650 metrów nad poziomem morza. Niestety do wejścia nie doszło, ze względu na huraganowe wiatry, które zimą osiągają prędkość przekraczającą nawet 200 kilometrów na godzinę.
Niestety K2, uważany jest jako jeden z najbardziej niebezpiecznych szczytów w ogóle. Tragiczne statystyki podkręca także stosunkowo niewielka liczba prób wejścia na szczyt. Najczarniejszym rokiem w historii wejść na K2 był rok 1986. Góra zabrała wówczas trzynaście ludzkich żyć. Niestety nic nie wskazuje na to, aby czarne statystyki dotyczące zimowego zdobycia szczytu odwróciły się. K2 to wyjątkowo ekstremalna góra która nie dopuszcza do siebie każdego.
Z K2 związanych jest mnóstwo konfliktów na tle geograficznym i terytorialnym. Ponieważ leży na granicy Pakistański-Chińskiej, oba państwa roszczą sobie prawa do administrowania górą. CO równie ciekawe, Rawo do góry roszczą sobie także Indie, które uważają się za właściciela całego Kaszmiru.
Samo dotarcie pod podnóże K2 to nie lada wyprawa. Należy dolecieć do Islamabadu – lotniska w Pakistanie. Stamtąd samochodem dojeżdża się do miejscowości Askole, stamtąd pieszo do pierwszego obozu Concordii.
Trudno przewidzieć, kiedy K2 pozwoli himalaistom zdobyć się zima. Póki co nic nie wskazuje na to, jakoby człowiek był wstanie pokonać skrajnie trudne warunki panujące tam właśnie wtedy. Mały człowiek w starciu z potężnym wiatrem raczej nie ma większych szans na wygraną.

Leave a Comment